دوستان مهربونم سلام .

امیدوارم همگی سلامت و شاد باشید.

دست همه شما دوستان خوبم رو می بوسم و از همگی یه دنیا ممنون و سپاسگزارم .

ممنون که من و عشقمو قابل دونستید و برامون دعا کردید.

ممنون که شما هم سفارش عشق منو به خدا کردید.

ممنون که با دلهای پاک و دریایی تون عشقمو توی مناجات و راز و نیازتون با معبود شریک کردید

خدای مهربون معجزه کرد و شب عید مبعث به من و عشقم عیدی داد.

یه عیدی بزرگ و بی نظیر که تا ابد مثل اون تکرار نمیشه .

خدای بزرگ شب عید مبعث دل من و بقیه رو که ساعتها دعا و گریه کرده بودند و برای شفای عشقم نذر کرده بودن شاد کرد و به همه عیدی داد.

***عیدی ما سلامتی عشقم بود***

یه بار دیگه یه معجزه اتفاق افتاد .

عشق من به خواست خدا تا صبح دووم آورد .

هرچند که خیلی درد کشید و باسه یه لحظه قلبش ایستاد و منم هزار بار با اون مردم و زنده شدم ولی با تلاش پزشکان و مهمتر به خواست خدا با شوک برگشت .

اون شب بدون عمل جراحی سپری شد تا وقتی به هوش اومد برای عمل به آلمان انتقالش بدن.

ولی روز بعد توسط یه آمپول خون لخته شده توی رگهای قلبش باز شد و عشق من برای همیشه از این درد راحت شد.

درست شب عید بزرگ مبعث لحظه مقدس اذان خودش خبر سلامتیشو به من داد.

باورتون نمیشه ولی از شدت خوشحالی زبونم بند اومده بود و اشک شوق توی چشمام جمع شده بود .

اون لحظه فقط شکر خدای مهربونو به جا آوردم .

از خوشحالی نمیدونستم چی کار کنم و چی بگم .

دلم میخواست کنارش بودم و غرق بوسه اش میکردم.

دلم میخواست با هم دیگه نماز شکر بخونیم و تا ابد ممنون خدا باشیم.

ولی بازم این فاصله ها ...............

البته اون لحظه دیگه فاصله معنا نداشت .

فقط عشق بود و اشک و شوق

خدارو هزاران هزار بار شاکرم و تا ابد سپاسگزارم و قراره هرسال با عشقم عید مبعث که شد به خاطر این عیدی جاویدان و با ارزش یه مولودی و جشن بزرگ بگیریم.

دوستان خوبم ممنون که به یاد ما بودید و برامون دعا کردید.

شرمنده روی ماه همه شما خوبان هستم که نگرانتون کردم و معذرت میخوام که زودتر نتونستم خبر سلامتی عشقمو بدم که همه خوشحال بشن و از نگرانی در بیان.

آخه همون روز عید مبعث غروب که شد قلب خودم درد گرفت و کارم به بیمارستان کشید.

تا نصفه شب تو اورژانس بیمارستان بودم و تحت نظر و انجام نوار قلب.

از بس شب قبلش گریه کرده بودم و غصه خورده بودم دچار حمله و درد عصبی شدم.

البته من از خدا خواستم همه دردهای عشقمو بگیره و بده به من و احساس کردم که خدا با من معامله کرد و چند روزی منو با درد اون آشنا کرد.

البته اون شب خوب نشدم و دردم بیشتر و بیشتر میشد تا اینکه فردا ظهرش یعنی پنجشنبه نزدیک بود که کارم به سی سی یو بکشه که با چندتا آمپول خیلی قوی آروم شدم و اگه این آمپول ها اثر نمیکرد کمتر از 2 ساعت باید بستری میشدم .

اون شب عشقم تا صبح بیدار بود و نگران من .

اول نمیخواستم بهش بگم که بیمارستانم چون میدونستم که عذاب میکشه ولی گفتم، چون میترسیدم دیگه نفسی نیاد و تپشی در کار نباشه و اون بی خبر بمونه .

اگه از خودم میشنید خیلی بهتر بود .

شاید باور نکنید ولی یه لحظه قلبم ایستاد و احساس کردم دیگه همه چیز تموم شده.

ولی بازم خواست خدا بود ، هرچند نامنظم ولی بازم تپید.

نمیتونستم حرف بزنم چون به زحمت نفس می کشیدم و فقط میتونستم از دست راستم استفاده کنم .

آخه دست چپم از شدت درد حرکت نمیکرد و بی حال روی تخت بودم .

اون شب انقد توی بیمارستان خون دیدم که حالم مدام بدتر میشد.

امیدوارم هرگز گذر هیچکس به بیمارستان نیفته آدم اونجا دردهای خودشو فراموش میکنه و برای دیگران ناراحت میشه و دعا میکنه .

من خودم امدادگر هستم و یه بار هم رتبه اول کشور رو توی مسابقات امداد و نجات کسب کردم ولی راستش از دیدن این صحنه ها وحشت دارم و چون فوق العاده آدم احساسی هستم اشکهام قدرت هر کاری رو از من سلب می کنن.

اون شب تونستم با اس ام اس به عشقم بگم که خوبم و بستریم نمیکنن .

بنده خدا اصلا حال خوبی نداشت و خیلی نگران بود و نذر کرده بود که وقتی خوب شدم 3 روز مخارج یه پرورشگاه رو تقبل کنه .

از همین جا یه دنیا ممنونم ازش و دستای مهربونشو میبوسم و شرمنده ام که نگرانش کردم و باعث اذیتش شدم .

***منو ببخش عشق پاکم ***

تقریبا یک هفته با این درد گذشت و خدارو صد هزار مرتبه شکر بهتر شدم و همه این دردها فشار عصبی بود .

خدارو شکر حال عشقم خوبه و وقتی اون خوب باشه منم به عشقش خوبم.

البته امروز یه خبر خیلی خیلی بد رسید اونم اینکه پدربزرگ عشقم فوت کردن و توی این روز عزیز به دیدار یار شتافتن .

الان که دارم براتون مینویسم چشمام بارونیه آخه ایشونو مثل پدربزرگ خودم دوست داشتم با اینکه ندیده بودمشون و فقط چند روز پیش چند کلمه باهاشون صحبت کرده بودم .

من هر دو پدر بزرگمو از دست دادم و وقتی با ایشون صحبت کردم خیلی خوشحال شدم .

امروز که خبر فوت پدربزرگمو شنیدم شکستم،غرق گریه شدم و از این ناراحت شدم که حتی لیاقت نداشتم برای یک بار روی ماهشونو ببینم .

برای سومین بار من پدربزرگمو از دست دادم و خیلی ناراحتم .

فقط از خدا براشون طلب مغفرت و آمرزش دارم و مطمئنم که امشب با اباالفضل عباس محشور میشن و امام حسین علیه السلام شفاعت این پدر مهربونو می کنن و شب اول قبر راحتی خواهند داشت.

به عشقم و خانواده اش و به خصوص به مادر مهربونش از صمیم قلبم تسلیت میگم و امیدوارم که غم آخرشون باشه و دیگه از این روزهای تلخ براشون تکرار نشه و سایه عزیزان و بزرگان دیگه همیشه براشون جاویدان و ابدی باشه و از خدای مهربون میخوام به همه عزاداران به خصوص به عشقم و مادرش صبر بده تا بتونن این مصیبت رو تحمل کنن .

از عشقم میخوام که من و خانواده ام رو هم توی این غم و مصیبت شریک بدونه .

امیدوارم خدا همه اسیران خاک رو ببخشه و بیامرزه و این عزیز تازه گذشته رو مورد لطف و عنایت خاص قرار بده و امشب با شفاعت اباعبدالله حسین و اباالفضل العباس پدربزرگ مهربون و عزیزمون در آرامش ابدی به لقای الله بپیونده.

امشب در سوگ پدربزرگ عزیزم اشک میریزم

و در شام غریبانش شمع روشن میکنم  

تا همیشه چراغ منزل ابدیش روشن باشه .

 

برای شادی همه اسیران خاک و این عزیز تازه گذشته

 صلوات بفرستید و همه با هم فاتحه بخوانیم.

روحش شاد

 

افسوس که روح در بدن نیست مرا

یک بلبل مست در چمن نیست مرا

یاران و برادران مرا یاد کنید

رفتم سفری که آمدن نیست مرا

 

« انا لله و انا الیه راجعون »

نوشته شده در سه شنبه 15 مرداد1387ساعت 22:21 توسط گل یاس| |